Een jaar na de oprichting van KCVO in 1947 deed de club voor het eerst met een team mee aan de competitie en bereikte het elftal een zesde plaats. Het team had nog geen trainer toen.

Die kwam pas in het jaar 1953. Het was de heer K. Weultjes. Het was toen nog niet zo'n succes. Hij begon met twee keer in de week trainen maar moest dit vanaf januari 1954 reduceren tot een keer in de week, vanwege de slechte opkomst op de trainingen. Een maand later werden de trainingen om dezelfde reden zelfs helemaal stopgezet.

Het duurde tot 28 april 1959 voordat er een nieuwe trainer welkom werd geheten. Er was in de tussentijd echter wel wat veranderd. KCVO was inmiddels van de tweede klasse GBV gepromoveerd naar de eerste klasse GBV. De club was ook een stuk gegroeid. Het aantal spelende leden was inmiddels gestegen naar 67, waarvan 40 senioren en 27 junioren en er was een pupillenelftal wat nog niet in competitie-verband speelde.

Toen de nieuwe trainer W. Simons dan ook in 1959 de trainingen begon riep hij gelijk een waarderingssysteem in het leven, om de opkomst op de trainingen te verbeteren. De speler die het meeste punten verzamelde, die vooral op de trainingen te verdienen waren, kreeg een behoorlijke prijs. Dat wierp zijn vruchten af: in 1961 werd KCVO kampioen van de eerste klasse GVB maar promoveerde echter door een verloren promotiewedstrijd niet naar de KNVB.

Op zondagmiddag 22 maart 1964 werd KCVO weer kampioen van die klasse en promoveerde dit keer wel naar de 4de klasse oost van de KNVB. Het team stond toen o.l.v. de heer Brekelmans, die in 1962 was aangesteld.

Na negen jaar als trainer van het eerste elftal van KCVO werkzaam te zijn geweest, verliet de heer Brekelmans de club en werd opgevolgd door M. Hondelink. Deze hield het slechts vier jaar vol en droeg toen de trainingen over aan de heer J.H.L. van Bussel. Daarna volgde in 1974 nog H. de Jong maar pas in 1976 behaalde KCVO eindelijk weer een kampioenschap. Het eerste stond toen o.l.v. J. Vreugd. Met deze trainer maakte KCVO echter ook de eerste degradatie in 31 jaar mee. Dat gebeurde in het seizoen '77-'78 en zo belandden de besten van de club weer in de vierde klasse G.

In 1980 kreeg de heer T. Mannessen de opdracht om KCVO weer in de derde klasse te krijgen. Hij had al ervaring opgedaan bij WSV en Klarenbeek en deze ervaring bracht KCVO dan ook nog hetzelfde seizoen het kampioenschap. Op 20 april 1981 stelde het team met een 4-1 winst tegen Columbia het kampioenschap veilig.

Aan het einde van het seizoen '83-'84 vertrok de hoofdtrainer echter naar Wilp en droeg de leiding over aan H. Huntink. Deze kon echter niet voorkomen dat KCVO weer terug naar de vierde klasse ging. In een beslissingswedstrijd tegen Lettele ging het team met 6-0 onderuit en degradatie was een feit. In 1986 dreigde er bijna weer degradatie. Er was een wedstrijd die gewonnen moest worden om een beslissingswedstrijd te voorkomen. Gelukkig wist KCVO zich in de vierde klasse te handhaven door met 3-2 van mededegradatiekandidaat Beekbergen te winnen.

Na het volgende seizoen vertrok H. Huntink naar sv Wissel. Hij werd opgevolgd door de heer P. de Bruin uit Apeldoorn volgde hem op. Het einde van het seizoen '87-'88 ontsnapte het eerste elftal andermaal aan degradatie.

Eind 1989 gaf P. de Bruin te kennen te willen stoppen. Hij zag af van contractver-lenging. De nieuwjaarsreceptie daarop deelde de voorzitter mede dat voor het seizoen '90-'91 Ch. Hanskamp als hoofdtrainer was gecontracteerd. Deze boekte in zijn laatste jaar een klein succesje: KCVO ontving een beker van het weekblad 'Veluwe Expres' omdat het eerste elftal de minst gepasseerde ploeg in de regio was in het seizoen '93-'94. Het was echter niet genoeg om te voorkomen dat de heer Hanskamp vertrok en G. van Bussel werd nu de hoofdtrainer van KCVO.

Omdat het eerste van KCVO in het seizoen '95-'96 op een tweede plaats geëindigd was mocht het team meedoen aan de nacompetitie. Een allesbeslissende promotie-wedstrijd zat er echter niet in want door een gelijk geëindigde wedstrijd tegen Wilp werd KCVO uitgeschakeld. KCVO bleef dus in de vierde klasse G en wist zich daar met gemak te handhaven.

Aan het eind van seizoen '97-'98 ging de heer van Bussel echter weg naar Voorwaarts en liet de leiding over aan de heer Piet Diender.

Vlak voor het einde van zijn tweede seizoen zag het bestuur zich echter genoodzaakt om de heer Diender te ontslaan. Harrie Huntink nam de laatste wedstrijden van hem over. Voor het seizoen daarop werd Stienus Haan van Columbia gecontracteerd. In het eerste seizoen onder zijn leiding schopte KCVO het tot de kwartfinales van de beker. Toen werden zij verslagen door Koninklijke UD. In het seizoen 2001/2002 was KCVO tot de laatste wedstrijd nog kanshebber op het kampioenschap. Het mocht niet zo zijn. Voor het team zat er zelfs geen periodekampioenschap in. In het seizoen 2002/2003 werd dit ruimschoots goed gemaakt. Het eerste elftal draaide vanaf het begin al bovenaan mee. Hoewel zij wederom een periodekampioenschap verspeelden, stonden zij aan het eind van het seizoen toch in de nacompetitie. De tweede plek in de competitie gaf namelijk recht op het periodekampioenschap dat de uiteindelijke kampioen, Eerbeekse Boys had behaald. In de nacompetitie boekte KCVO louter overwinningen. Achtereenvolgens werden Dalfsen en Victoria Boys verschalkt. De finale van de nacompetitie stond op 1 juni 2003 op het programma. Op het veld van V en K wisten de KCVO'ers overtuigend te winnen van opponent Zutphen. Het werd 4-0 voor KCVO en promotie naar de 3de klasse B was een feit.

In het seizoen 2003-2004 dat daarop volgende kreeg het 1ste elftal het opnieuw voor elkaar om voor promotie naar een hogere klasse te gaan spelen. Helaas redde het elftal het niet maar het was opnieuw een knappe prestatie.